Στη χώρα του μύθου, την εποχή της μαγείας,
το πεπρωμένο ενός μεγάλου βασιλείου στηρίζεται στους ώμους ενός νέου.
Το όνομά του...
Μέρλιν.
Αλτ!
Μείνε ακίνητη!
Πού πας;
Στο Μέρεντορ.
Τι είναι στο καρότσι;
Λαίδη Μοργκάνα.
- Είσαι καλά; - Ναι, αδερφή.
Γρήγορα.
Η νύχτα πλησιάζει,
και έχουμε ακόμη δρόμο.
Συγγνώμη!
Τι κάνεις στην κουζίνα μου;
Το πουκάμισο.
Πάρε τα βρομόχερά σου από το φαγητό. Κατάλαβες;
Βάλε λίγο αλάτι.
Ο Αρθούρος θα με πνίξει.
Για να δω.
Έχεις καταφέρει δυσκολότερα.
Το θέλει για απόψε.
Κάποιος σαν εσένα, κάτι θα σκεφτεί.
Έχεις ντυθεί.
Ναι, Μέρλιν, δε είμαι χαζός.
- Είσαι σίγουρος; - Συγγνώμη;
- Είναι που... - Προσπαθώ να γράψω τον λόγο.
- Θες βοήθεια; - Όχι.
Άρα, δε θες αυτό.
Όλο το βράδυ το δούλευα.
- Τι λες; - Θέλει βελτίωση.
Θα το ρυθμίσω.
Λίγοι υπηρέτες έχουν την τύχη να γράψουν λόγο πρίγκιπα.
Δεν μπορείς να πεις "ευχαριστώ";
H Νήσος των Ευλογημένων.
Ξέρεις πού πηγαίνουμε.
Δε φάγατε, άρχοντα;
Άρχοντα;
Δε βλέπω διαφορά.
Δεν ξέρω αν θα έχει,
αλλά τον ηρεμεί.
Πέρυσι ήταν,
που τον πρόδωσε η Μοργκάνα.
Η καρδιά του ράγισε,
Και η ψυχή του χάθηκε.
Θα έρθεις στο γεύμα;
Δε νομίζω, θα μείνω μαζί του.
Τον νοιάζεσαι πολύ.
Δεν το κάνω για εκείνον, αλλά για τον Αρθούρο.
Ισχύει ό,τι είπαν.
Η Μοργκάνα ήταν στην κοιλάδα Ντινάρια.
- Μόνη; - Υπήρχε κι άλλος.
- Η Μοργκόουζ; - Μπορεί.
- Πού πήγαινε; - Στο Μέρεντορ.
Στη Νήσο των Ευλογημένων.
- Θα στείλω περιπολία το πρωί. - Ευχαριστώ, Άγκραβεϊν.
Άρχοντα,
είναι πολύ ισχυρή.
Έχουμε δύο νεκρούς.
Κράτα με ενήμερο.
Πέρασαν μήνες, γιατί τώρα;
Δε θα έμενε για πάντα κρυμμένη. Τι σήμερα, τι αύριο.
Μη φοβάσαι, Αρθούρε.
Το Κάμελοτ είναι ισχυρό. Αν δράσει η Μοργκάνα, θα είμαστε έτοιμοι.
Έχεις δίκιο.
Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς εσένα.
Ευχαριστώ, θείε.
Υποσχέθηκα στη μητέρα σου
να σε προσέχω.
Σόουιν,
η στιγμή του έτους που μας ενώνει με τους προγόνους μας.
Η στιγμή για να θυμηθούμε όσους χάσαμε,
να τιμήσουμε τον θάνατό τους.
Το Σόουιν πλησιάζει.
Πρέπει να βιαστούμε.
Δεν μπορώ.
Αδερφή.
Θυμήσου τι σου είπα.
Είναι ο μόνος τρόπος.
Αυτό που θα κάνεις, θα επηρεάσει τους πάντες.
Ακόμη και εσένα.
Το πιο σημαντικό, θα γονατίσει τους εχθρούς μας.
Να είσαι δυνατή,
και να το θυμάσαι.
Μη φοβάσαι.
Δε θα ζήσω για πολύ ακόμη.
Δε μου μένει τίποτα τώρα.
Σε παρακαλώ, αδερφή.
Η αποχώρησή μου θα είναι το δώρο μου για σένα.
Στον βασιλιά!
Έμρις.
Ποια είσαι;
Είμαι η Κέιλιξ, φύλακας του κόσμου των πνευμάτων.
Διέρρηξες το πέπλο μεταξύ των δύο κόσμων.
Τα ντορόκα.
Οι φωνές των νεκρών, παιδί μου.
Και είναι αμέτρητες.
Έχεις δίκιο να φοβάσαι, Μοργκάνα.
Οι εχθροί σου θα μετανιώσουν πικρά με ό,τι θα συμβεί, αλλά να προσέχεις.
Η διάρρηξη του πέπλου δημιούργησε έναν καινούριο κόσμο.
Και δε θα είσαι μόνη.
Ο λεγόμενος Έμρις θα γίνει η σκιά σου.
Αυτός είναι το πεπρωμένο σου.
Και η καταδίκη σου.
Έμρις.
- Τι συνέβη; - Δεν ξέρω.
Δεν έχω ξανανιώσει άλλον τόσο κρύο.
Θα γίνει καλά;
Θέλω κράταιγο για το αίμα και κουβέρτες.
Πολλές κουβέρτες.
Όταν μίλησε, η φωνή της...
έμοιαζε σαν ήρθε από τα βάθη της γης.
Τα μάτια της,
ήταν τόσο λυπημένα.
Τόσο πονεμένα.
Ποια είναι;
Η Κέιλιξ,
φύλακας του κόσμου των πνευμάτων.
Γιατί ήρθε;
Ήταν η νύχτα της παραμονής του Σόουιν,
που το πέπλο ίσα που χωρίζει τους δύο κόσμους.
Δεν είναι σύμπτωση.
Γιατί μόνο εγώ;
Είσαι ισχυρός.
Για κάποιον σαν εσένα, είναι συχνά τα οράματα.
Δεν κατάλαβες, δεν ήταν όραμα.
Με ήξερε.
Με είπε "Έμρις".
Τι είναι;
Τι σημαίνει;
Δεν ξέρω.
Αλλά, αν κάποιος διέρρηξε το πέπλο των δύο κόσμων,
ο Θεός να μας φυλάει.
Μέρλιν.
- Μέρλιν! - Τι;
- Μέρλιν! - Όχι εγώ.
Συγγνώμη, άρχοντα.
Είναι επείγον, ελάτε στην αίθουσα συμβουλίων.
- Τι συνέβη; - Επίθεση στο χωριό της.
- Από ποιον; - Δεν ξέρουμε.
Πώς σε λένε;
Ντρέα.
Ντρέα,
είμαι ο Αρθούρος.
Μη φοβάσαι.
Πες μου τι έγινε.
Η μητέρα μου,
ο πατέρας μου,
η αδερφή μου...
Εντάξει.
Όλα καλά.
Έγινε επίθεση.
Από ποιον;
Από κανέναν.
Ήταν μόνο...
μορφές.
Δεν είδες πρόσωπα;
Δεν είχαν.
Σας ξαναλέω,
ήταν εκεί, αλλά
και δεν ήταν.
Κινούνταν τόσο γρήγορα.
Σαν να μην ήταν αληθινοί,
αλλά μάλλον ήταν.
Άκουγα ουρλιαχτά...
και μετά...
σιωπή.
Ήταν όλοι...
νεκροί.
Σ' ευχαριστώ.
Σε ποιο μέρος;
Χάουντεν, ανατολικά των βουνών.
Περίπου μισή μέρα ταξίδι.
Ετοίμασέ τους.
Μέρλιν,
σύνελθε.
- Τι εννοείς; - Με κάνεις νευρικό.
Άλογο είναι.
- Μπορεί να ένιωσε κάτι. - Ότι είσαι μπουμπούνας.
Δικό μου αυτό.
Ναι, και σου ταιριάζει.
Είναι υπερβολικά ήσυχα.
Συγγνώμη.
Εδώ!
Το είδατε;
Κυνηγάμε σκιές, κυριολεκτικά.
Ελάτε.
Τι έγινε;
Η μαγεία μου δεν πιάνει.
Υπάρχει κάτι εκεί.
- Το είδατε; - Όταν είδε φως, έφυγε.
- Στα άλογα. - Δεν πιάνεται,
ούτε σκοτώνεται.
Πρέπει να φύγουμε.
Γκουέν!
Τον Γάιο, υπάρχουν θύματα στη δυτική πύλη.
Γάιε.
Μέρλιν.
Τα είδες;
Βοήθησέ με.
Φέρε κι άλλα σεντόνια.
Μέρλιν;
Η μαγεία μου δε λειτουργεί.
Προσπάθησα.
Νιώθω τόσο ανίσχυρος.
Κάτι μέσα μου βαθιά.
Και όταν μου επιτέθηκε, ένιωσα κενός.
Ίσα που ανέπνεα.
- Φοβάμαι. - Μέρλιν.
Όλα καλά.
Δε φταις εσύ.
Έχουμε 50 νεκρούς, ή παραπάνω, κυρίως στην κάτω πόλη.
Δεν υπάρχει τρόπος;
Έχουμε μόνο τους πυρσούς.
Το φως δεν τα σκοτώνει, τα απωθεί.
- Τι είναι; - Τα ντορόκα, άρχοντα.
Ψυχές νεκρών.
Κάποτε, την παραμονή του Σόουιν,
Οι πρωθιέρειες έκαναν αιματηρές θυσίες και τα απελευθέρωναν.
Ποιος το κάνει τώρα;
Η Μοργκάνα.
Λες να είναι εκείνη;
Πήγαινε στη Νήσο των Ευλογημένων.
Πώς θα τα νικήσουμε;
Δεν ξέρω.
Δε σώζεται θνητός από το άγγιγμά τους.
Νόμιζα ότι είδα κάτι.
Τι ήταν, αράχνη;
Σήκωσέ το.
Να φωνάξω τις υπηρέτριες;
Δεν είναι αστείο.
Ναι.
Βλέπεις, Μέρλιν,
δε θα μοιάσουμε ποτέ.
Δε θα μπορούσα να δειλιάζω τόσο.
Διαφέρω. Δε θα ήμουν άκαρδος.
- Τι; - Καλά, επιπόλαιος.
- Ποτέ. - Και χωρίς καθόλου χιούμορ.
Μα, δεν είσαι αστείος.
Δε φοβάσαι;
Ναι, Μέρλιν.
Πιο πολύ από σένα.
Είναι όλα εντάξει.
Είσαι ασφαλής.
Ευχαριστώ.
Πήρα λίγη από τη δόξα σου, ε;
Έρχονται απ' όλο το βασίλειο. Ζητούν προστασία.
Θα τη δώσουμε.
Δε γίνεται.
- Θα προσπαθήσουμε. - Πώς;
Αδύνατον να ζούμε έτσι.
Πρέπει να νικήσουμε τα πλάσματα.
Κάτι θα υπάρχει στα βιβλία σου, Γάιε.
Θέλω να βρούμε τρόπο.
Τα ντορόκα δεν αντιμετωπίζονται με σπαθιά και βέλη, άρχοντα.
Αν, πράγματι, το πέπλο έχει διαρρηχτεί, υπάρχει μόνο ένας τρόπος.
Να πάμε στη Νήσο των Ευλογημένων, και να το φτιάξουμε.
- Πώς το κάνω αυτό; - Δεν ξέρω,
αλλά για να έχει διαρρηχτεί,
έγινε θυσία αίματος. Για να διορθωθεί,
θα χρειαστεί κι άλλη.
Φεύγουμε πριν νυχτώσει.
Ποιος θα θυσιαστεί;
Αν με το να πεθάνω χαρίσω τη ζωή, τότε αυτό πρέπει να κάνω.
Κυρία μου;
Κύριέ μου.
Μου φέρνεις καλά νέα;
Πες μου.
Το βασίλειο καταρρέει.
- Πόσο φρικτό. - Πράγματι.
- Και οι φτωχοί; - Πεθαίνουν.
Τι κρίμα.
Ο Αρθούρος θα σκοτώσει τα πλάσματα.
Αδύνατον.
Ετοιμάζεται για το νησί.
Αν δεν τον σκοτώσουν,
θα θυσιάσει τον εαυτό του, για να αποκαταστήσει το πέπλο.
Κάτι σε απασχολεί.
Μοργκάνα;
Η Κέιλιξ είπε κάτι.
Ότι κάποιος Έμρις είναι...
η καταδίκη μου.
Η καταδίκη σου; Δηλαδή;
Δεν ξέρω.
Θα έπρεπε να γιορτάζουμε.
Ο Αρθούρος θα πεθάνει σύντομα
αφήνοντάς σου τον θρόνο του Κάμελοτ.
Θέλω να σ' ευχαριστήσω για πολλά.
Μου έμαθες τόσα.
Και κυρίως, μου έμαθες...
πώς να είμαι πρίγκιπας.
Ελπίζω να είσαι περήφανος.
Μη μ' αφήνεις.
Πρέπει, πατέρα.
Σε παρακαλώ.
Υποσχέσου ότι θα τον προσέχεις.
Τι συμβαίνει;
Μην πας.
Πρέπει.
Σε παρακαλώ, Αρθούρε, πρόσεχε.
Είσαι πολύτιμος, δεν είναι μόνο το βασίλειο.
Χαμογέλα.
Δεν μπορώ.
Θυμάσαι...
το πρώτο μας φιλί;
Έτσι μπράβο.
Αυτό θα σκέφτομαι.
Πάρε αυτό.
Η βασιλική σφραγίδα. Θα είσαι υπεύθυνος του βασιλείου.
Κι ο πατέρας σου;
Αν πεθάνει, θα πάρεις τον θρόνο.
- Αρθούρε... - Σ' εμπιστεύομαι, θείε.
Σε παρακαλώ, θα υπάρχει άλλος τρόπος.
Έχω αποφασίσει.
Σου είμαι ευγνώμων.
Μέρλιν.
- Τι κάνεις; - Θα προστατεύσω τον Αρθούρο.
- Πώς;
Είσαι ανίσχυρος απέναντί τους.
Τότε, θα θυσιαστώ εγώ.
Όχι.
Η ζωή μου ακολουθεί τη μοίρα. Αν αυτό είναι γραφτό...
Δε φοβάμαι.
Θα πεθάνω μετά χαράς, ξέροντας ότι...
η Αλβιώνα θα ζήσει.
- Γκουέν. - Να σου ζητήσω μια χάρη;
Ό,τι θέλεις.
Πρόσεχέ τον.
Φέρ' τον πίσω.
Θα το κάνω με αυτοθυσία.
Έχεις τον λόγο μου.
Ευχαριστώ.
Έλιαν, τα άλογα θέλουν νερό.
Κάποιος να πάει για ξύλα.
Εγώ.
Είσαι ανίσχυρος, δεν έπρεπε να είχες έρθει.
Δεν πειράζει.
Δεν είσαι πολεμιστής.
Δε θέλω να πληγωθείς.
Αν φύγεις το πρωί, θα προσέχω εγώ τον Αρθούρο.
Προστατεύεις το Κάμελοτ με κάθε τίμημα.
Κι εγώ τον Αρθούρο.
Σίγουρα καταλαβαίνεις.
Καταλαβαίνω πολύ καλά.
Βοήθεια, Έμρις.
Σε παρακαλώ.
Αυτό ήθελες στ' αλήθεια, Μοργκάνα;
Σε παρακαλώ!
Έμρις.
Να πάμε στο Ντάελμπεθ πριν νυχτώσει.
Σε ζευγάρια. Μαζέψτε ξύλα.
Ανάψτε φωτιά.
Πίσω. Δεν έχουμε αρκετούς!
Πάμε!
Δε φτάνει για τη νύχτα.
Θα είναι ασφαλές για λίγο.
Το τελευταίο.
Κάποιος να φέρει κι άλλα.
Εγώ.
- Θα θες βοήθεια. - Πάω εγώ.
Σίγουρα μπορείς;
Από πότε μαζεύεις ξύλα;
Μέρλιν, πρόσεχε!
Πάμε!
Έχουν αργήσει. Κάποιος να ψάξει.
Έχουμε έναν πυρσό.
Ποιος θα έρθει;
Τι;
Κρύο.
Εντάξει.
Δεν το νιώθεις;
Είσαι πιο γενναίος απ' ό,τι νομίζουμε.
- Αλήθεια; Φιλοφρόνηση; - Μην είσαι χαζός.
Σε τόσες δυσκολίες
δεν έχω φοβηθεί τον θάνατο.
Ούτε τώρα πρέπει.
Ενίοτε με μπερδεύεις.
- Ποτέ δε με καταλαβαίνεις; - Όχι.
Θα μπορούσαμε να είμαστε καλοί φίλοι.
Ναι.
Αν δεν ήσουν υπερόπτης, επιδεικτικός και κουφιοκέφαλος.
Θα νικήσουμε τα ντορόκα.
Ναι, Αρθούρε, μαζί.
Το εκτιμώ.
Είσαι γενναίος, Μέρλιν.
Εκτός από τις μάχες.
Σ' έχω σώσει πολλές φορές.
Αν γίνω βασιλιάς, θα σ' έχω γελωτοποιό μου.
Η πιο σκοτεινή ώρα είναι πριν χαράξει.
- Είναι ήδη σκοτάδι. - Τότε, πλησιάζει.
Μέρλιν, όχι!
Τι έγινε;
Μέρλιν.
Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Τα ντορόκα δεν πρέπει να μείνουν εδώ.
Πρέπει να αποκατασταθεί το διαρρηγμένο πέπλο.
Ο Αρθούρος θα θυσιαστεί για το πέπλο.
Θα πάρω τη θέση του.
Μέρλιν, μην το κάνεις.
Υποτιτλισμός: Θωμαΐς Καρύδη
Η ΠΙΟ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΩΡΑ